Ik wil iemand een persoonlijk lied geven, maar is dat niet ongemakkelijk?

Voor dit cadeau bestaat nog geen standaardreactie

Bij een bos bloemen weet je ongeveer wat er gebeurt.

De ontvanger kijkt blij, zegt dat je dat echt niet had hoeven doen en zoekt vervolgens een vaas die groot genoeg is. Keurig script. Iedereen kent zijn tekst.

Maar wat doet iemand wanneer er na het scannen van een kaart ineens een lied klinkt waarin haar naam, zijn verhalen of jullie herinneringen zijn verwerkt?

Geen idee.

Misschien wordt je vader stil. Misschien begint je vriendin onmiddellijk te lachen. Misschien roept je zoon eerst “Mahááám!” en stuurt hij het nummer diezelfde avond toch door naar zijn vrienden.

Je kunt de reactie niet vooraf invullen.

En juist dát maakt het persoonlijk.

Picasso regelt zijn eigen ontvangst wel

Stel dat je een heel rijke vrouw bent en voor je moeder een Picasso koopt.

Zelf vind je het schilderij eerlijk gezegd niet eens zo mooi. Er zit een oog op een plek waar jij eerder een elleboog had verwacht. Maar zenuwachtig om het cadeau te geven ben je nauwelijks.

Er staat tenslotte Picasso onder.

Die naam heeft het schilderij alvast voor je goedgekeurd. Je moeder weet nog vóór ze er goed naar heeft gekeken dat ze iets bijzonders heeft gekregen. Mocht ze twijfelen, dan kan ze altijd nog naar de handtekening kijken.

Een Song Card heeft die geleende zekerheid niet.

Er staat geen beroemde naam onder die alvast bepaalt wat iemand ervan hoort te vinden. Er bestaat geen algemeen afgesproken reactie op een kaart die ineens begint te zingen.

Je staat daar met je eigen keuze en één eenvoudige gedachte:

Ik hoorde dit en ik dacht aan jou.

Dat voelt kwetsbaarder. Maar kwetsbaar betekent niet dat je verkeerd zit. Het betekent soms alleen dat je nergens achter kunt schuilen.

Je kent de ontvanger beter dan de jury in je hoofd

Misschien hoef je jezelf dus niet af te vragen wat mensen van een persoonlijk lied vinden.

Mensen hoeven het niet te krijgen.

Je vader, zoon, vriendin, collega of geliefde krijgt het.

Jij weet of je vader blijer wordt van een klein, warm lied dan van een groot muzikaal eerbetoon. Je weet dat je zoon geen zoete ballad wil, maar mogelijk wél een polonaise waarop hij zelf de kamer door kan. Je weet welke muziek je vriendin harder zet en bij welke woorden je collega direct zal zeggen: “Ja hoor, dit is typisch iets voor jullie.”

Dat is de enige kennis die je nodig hebt.

Geef wat voor jou waar voelt en laat de ander vrij in hoe het landt.

Je hoeft geen tranen, speech of groot gebaar terug te krijgen om te bewijzen dat jouw cadeau geslaagd is. Misschien komt de reactie direct. Misschien pas wanneer iemand het lied later nog eens alleen beluistert.

Het geven was al oprecht voordat de ander wist wat hij ermee voelde.

Maak het niet alleen persoonlijk. Maak het passend.

Uit je comfortzone stappen betekent niet dat je nu ieder gevoel met pianomuziek en een engelenkoor moet afleveren.

Een persoonlijk lied hoeft niet plechtig te zijn.

Het mag klinken als een warme radioplaat voor je vader. Als een brutale polonaise voor je zoon. Als reggae voor die vriendin die nergens stil bij kan blijven zitten. Of als een feestelijk bedanklied voor de collega die na haar pensioen absoluut niet achter de geraniums verdwijnt.

De tekst mag raken, maar ook laten lachen. De muziek mag klein zijn, maar ook de complete kamer op de been krijgen.

Maak geen lied dat iemand mooi móét vinden omdat het over hem of haar gaat. Maak een lied dat diegene mooi vindt én dat over hem of haar gaat.

Bij Moment in Between vinden we het niet genoeg dat een lied over iemand gaat. Het moet ook bij diegene passen.

Daarom kies je de muziekstijl, sfeer en stem. Je vertelt welke herinneringen, eigenschappen en uitspraken belangrijk zijn. Daarna ontvang je eerst een persoonlijke preview.

Niet om te controleren of iemand straks wel hard genoeg huilt.

Gewoon om te luisteren en te denken:

Ja. Dit is hem.
Ja. Dit is haar.

Geef wat je werkelijk wilt geven

Een veilig cadeau is niet automatisch een beter cadeau.

Soms is het alleen een cadeau waarvan je de reactie al kent.

Een Song Card vraagt een klein stapje verder. Je laat iemand horen dat je hebt opgelet. Dat je verhalen hebt onthouden. Dat je iets herkent in die persoon wat de moeite waard is om muziek van te maken.

Misschien voel je daarom een beetje spanning wanneer je hem geeft.

Doe het dan niet ondanks die spanning.

Doe het met die spanning erbij.